klaudia88

2008-09-25 08:48:44

O rodzinie

jestem bardzo nieszczesliwa... nie mam nkogo na swiecie kto chocby troche mnie pokochal...brakuje mi ciepla ze strony meza... czuje sie nie chciana... chcialabym umrzec. cale dziecinstwo mialam tragiczne -tylko alkohol i patologia...teraz mam meza ktory mnie nienawidzi...nie kocha....dlaczego zycie jest tak okrotne? ja tego dluzej nie wytrzymam...wole zasnac na wieki. niz zyc tu na ziemi w piekle.czy ktos za mna zaplacze??? chce uniesc rece i chwycic Boga- niech zabierze mnie ze saba...nie chce zyc................... klaudia

aniolek
2008-09-25 17:00:01
lepiej sie zastanowic nad tym wszystkim. skorzystac z pomocy psychologa czy psychoterapeuty... zycie jest warte bardzo duzo. za duzo, zeby wyrzucac to wszystko do kosza... glowa do gory :)

optymistka
2008-09-26 21:00:41
rozumiem cie.Ale zyj nadzieja,ze kiedys bedzie lepiej.Predzej czy pozniej i znajdz wsobie ta siłe do zycia,ktora tkwi gdzies tam głeboko:) pozdrawiam

Troche ja i troche n
2008-10-02 09:03:24
Moje zycie nie jest latwe..ale nie jest najgorsze-tak zawsze mysle i staram sie we wszystkim,co sprawia mi bol odnalezc jakas wartosc..bo to co Ciebie rani to Ciebie uszlachetnia..kiedys walczylam z tym,co zle..a teraz jestem obojetna na to co mnie spotyka wierzac,ze kiedys bede szczesliwa..nie probuj na sile zmieniac swojego zycia,ale jezeli czujesz,ze w sercu jestes nieszczesliwa...staraj sie malymi korczkami dojsc do tego,co Ci sprawia radosc..Miej zawsze w torebce tabliczke slodkiek czekolady..byc moze ktoregos dnia poczestujesz nia kogos w autobusie,lub na ulicy,kogos kto sie usmiechnie i Ci podziekuje..wyciagnie do Ciebie dlon...byc moze zmieni cos w Twoim zyciu...a moze Ty zmienisz cos w jego zyciu-to rowniez bardzo wazne..

corc
2008-12-10 17:49:37
masz dzieci? tak to żyj dla nich- nie, szukaj swego szczęścia ,a znajdziesz. nie wierzcie psychologom.

sandra
2009-08-10 10:07:15
ja mam 34lata i dwoje wspaniałych dzieciaków. Jestem bardzo nieszczęśliwa.tak bardzo że czasem myślę o samobójstwie.Mój mąż jest dobrym człowiekiem.bardzo go kocham ale zmienił się od momentu gdy wyjechał na szkolenie.Tam poznał kobietę w której się zauroczył z wzajemnością.Po szkoleniu (na szczęście mieszkają w innych miastach)były bardzo długie rozmowy telefoniczne i czułe esemesy kilka razy był u niej.Mój płacz na nic się nie zdał powiedział mi że swój trafił na swojego.bardzo mnie przekonywał że mnie nie zdradził że to tylko koleżanka którą bardzo lubi.Rozmawiałam z nią przez telefon i powiedziała mi że nic między nimi nie zaszło i nie jest z tych co rozbijają małżeństwa bo sama przeszła rozwód.Nie odszedł ode mnie bo ona mu na to nie pozwoliła.zakończyli ale brak zaufania do niego mnie dręczy i strach że znów to zrobi.